szczepek i matylda

galeria

2012-02-21T02:12:00.000-08:00

dzieła przedszkolne szczepulka i matyśki:)

na dworze

2012-02-20T02:46:00.000-08:00

to chyba najprzyjemniejsza część zimy - czas spędzony na świeżym powietrzu, na mrozie, na śniegu:)

początek stycznia, zawody skijoeringu, wielce emocjonujące, bo pełne wypadków i upadków:)

i typowa, piękna, mroźna styczniowa zima:

i troszku moich własnych przyjemności - piątkowe 3 godziny narciarstwa na ukochanej kopie - wracam do żywych;)

i przyjemności dzieciowe - dętki, słodkości i sanki:

a tu fotka bagaży, które noszę na sobie wracając z pracy i przedszkola plus dwoje dzieci proszę doliczyć i parę sanek:)

skarpa pod przedszkolem, dzieciaki nie odpuszczą żadnej okazji do szaleństwa:

rumieńce przy -10 stopniach:

i raz jeszcze cudmiódmalina:

tłusty czwartek

2012-02-20T00:56:00.000-08:00

post jak widzę uda się opublikować dopiero dziś, ale niech zostanie z tytułem pierwotnym:)

niech se będzie taki tytuł, a post o zupełnie czymś z innej beczki, a co! troszku o tym, co robimy w domu, jak w nim siedzimy, a następny post będzie o tym, co robimy na dworze, kiedy z domu wychodzimy:)

do dzieła!

miśki prace domowe plastyczne podczas zapalenia ucha z tego, co pamiętam. mała bardzo lubi farbki, z rzadka tworzy coś własnego, częściej koloruje obrazki - zazwyczaj jednym kolorem, który akurat wpadnie w oczko:

i dinusie - mała zaraziła się pasją szczepka, choć bawi się nimi na swój sposób - układa je w grupy, od najmniejszego do największego, albo dobiera w rodzinki, wkłada w łapy dużych dinusiów maluchy i przybiega do mnie z okrzykiem: mama - dzidziuś. choć jeszcze nie wymawia słowa dzidziuś, jest tylko dźwięk, którym wyraża owo słowo.

ooo, wskoczył nam obrazek z rękodziełem tym razem moim:) świetny pomysł na wykorzystanie tubek po papierze toaletowym:) efekt końcowy zależy od umiejętności wykonawcy. mam nadzieję, że kot i krowa rozpoznane bez problemu, wiem, że mogą być problemy z konikami, które podobno są bardziej osłami;)

i obrazek z pięterka i zabawa samochodami, które mała zresztą też uwielbia.

domowo-nocnikowo:)

i gniazdowanie:

szczepuś-konstruktor - uwielbiam jego prace. tworzy samoloty, samochody, statki kosmiczne, wszystko dopracowane i wielofunkcyjne. fantazja bez granic!

dzieci robią foto:

mamasłonik i małysłonik. jeśli ktoś pyta małą, kim jest, odpowiada, że słonikiem, co w jej wykonaniu brzmi: uuuuuuuuuu z zadarciem trąby w górę:) przebranie nabyte specjalnie na bal przebierańców w przedszkolu, konsultowane z matyldzią oczywiście. najpierw - króciutko - chciała być kotkiem. ale potem nagle zapragnęła zostać słonikiem i tak już zostało i przekopałam allegro i znalazłam strój, który przyszedł paczuszką w poniedziałek i był noszony do czwartku, czyli samego balu. miśka była w nim śliczna:)

a szczepul? kim mógłby zostać szczepul? hmmmmm, pomyślmy przez chwilkę........ czyżby dinusiem?:) oczywiście, bez cienia wahania:) co prawda strój przypominał trochę krokodyla i dzieci w przedszkolu na widok szczepka wołały: szczepek, jesteś krokodylem!! co szczepek prostował od razu: nie, dinozaurem, mam płytki kostne na grzbiecie:):):)

i wracamy na chwilkę do rękodzieła maminego - tak się ostatnio wyżywam twórczo:)

sto lat Dzidulku!

2012-01-22T13:03:00.000-08:00

szczepul skończył 5 lat:) była imprezka, tort z "5", zjedzoną przez jubilata. dylemat: czy szczepul jest obecnie 5- czy 6-latkiem? on sam o sobie mówi, że jest sześciolatkiem i jest już gotów do przejścia do wyższej grupy w przedszkolu:) były prezenty. aż trudno uwierzyć, że to już 5 lat:)

zdjęcia robione małoprzygotowanym telefonem, więc uprasza się o wybaczenie:)

szczepulku - rośnij zdrowo i kolorowo i żeby każdy dzień był dla Ciebie radością i przynosił coś nowego-niezwykłego:)

szkółka narciarska

2012-01-10T13:45:00.000-08:00

nie oparłam się pokusie podpatrzenia, jak przebiegają pierwsze przedszkolne zajęcia narciarskie szczepka:

tyle udało mi się zobaczyć, bo szczepek stanowczo orzekł: mamo, idź już stąd.

no to poszłam. i podglądałam dalej z pracy:) i widziałam, jak szczepul samodzielnie wjechał wyciągiem i zjechał z najłagodniejszej górki w karpaczu:)

po pięciu dniach w przedszkolu

2012-01-10T01:29:00.000-08:00

z rana jest ciężko, oj.... dziś zostawiłam małą na nocniku - to jej azyl, daje jej chyba największe poczucie bezpieczeństwa. jak coś nie tak - na nocnik, najlepiej w sali. no więc zostawiłam małą w sali na nocniku i wyszłam. a ryk, jaki dobiegł mnie kilka sekund później był imponujący. ryk trwał nieprzerwanie 45 minut, w trakcie których zdążyłam pożyczyć na stoku narty dla szczepka i przynieść je do przedszkola:( najchętniej wzięłabym małą pod pachę i wyniosła... no ale... podobno to przechodzi... podobno szczepek wył równie efektownie. a już nie wyje... ech... pocieszające to, że kiedy odbieram dzieciaki z przedszkola, mała jest spokojna, uśmiechnięta, bawi się. no i fajnie rysuje i koloruje:

tu szczepkowa wrona, piękna:)

i wrona matyldzina:

i jeszcze proszę, zima wróciła:) dzieciaki ganiają już na stałe w kombinezonach, a dziś, zaraz, szczepek zasuwa na swoje pierwsze zajęcia narciarskie z przedszkola. idę za drzewo podglądać, zdam relację później:)

jeszcze ze starego roku

2012-01-03T04:03:00.000-08:00

z końcóweczki, bo byłam w pracy między świętami a sylwestrem, a ulicą szły sobie przedszkolaczki ze szczepkowej grupy i pomachały do mnie, więc szybko wyskoczyłam, przywitałam się i taką fotkę im zrobiłam:

przedszkolak II

2012-01-02T02:00:00.000-08:00

matysia od dziś jest przedszkolaczkiem:) wbiegła rano do przedszkola, wysłuchała jadłospisu, szczepek zawsze prosi, żeby przeczytać, odnalazła swoją szafkę - wiedziała już od tygodnia, że to szafka z pieskiem, rozebrała się i poszliśmy w składzie: mała, szczepul, dziadek i ja do sal - najpierw do szczepkowej, ale pani helenka poprosiła szczepka, żeby odprowadził małą do jej sali, więc szczepuś poszedł z nami, a malutka wpadła do sali, do dzieci, do zabawek i została:)

sylwester 2011

2012-01-02T01:53:00.000-08:00

tak żegnaliśmy stary rok:) przy lekkim mrozie, pięknej pogodzie, po raz pierwszy w zimowych kombinezonach:) szczepek utrwalał nabyte umiejętności, misia stała na nartkach pierwszy raz - pewnie, z uśmiechem, zjeżdżała z górki jak wytrawna narciarka, prosto w moje ramionka:)

nie doszłyśmy z miśką do etapu wjazdu wyciągiem, choć nawet ja byłam przygotowana i ze sprzętem na stoku. następnym razem:) za to chłopaki wykonali chyba z cztery zjazdy:)

strasznie mnie to cieszy, że już dwójeczka stoi na nartkach. teraz - jeśli tylko zima wróci, bo na razie plus dwanaście stopni i deszcz leje - planuję wyprawę na nowy stok w karpaczu, gdzie można wjeżdżać na magicznym dywanie, co zdecydowanie ułatwi okiełznanie dwójki maluchów na stoku. a i nachylenie stoku i osiągane na nim prędkości pozwalają nawet dzieciom na nader swobodną jazdę:)

więc do wieczora bawiliśmy się w narciarstwo, a wieczorem oczywiście sylwester. dzieciaki zmęczone szybciutko w sumie usnęły z obietnicą, że zostaną obudzone na fajerwerki i powitanie nowego roku, a my niespodziewanie całkiem gościliśmy u siebie naszych sąsiadów, którzy zaczęli sylwestra od zgubienia własnych kluczy od domu, więc była akcja wspin po balkonie i wybijanie szybki, a potem to już sobie bardzo fajnie siedzieliśmy razem, muzyka z radiowej trójki nam towarzyszyła, szczepek odmówił koło północy kategorycznie obudzenia się, ale pokonały go petardy, które odpalaliśmy na balkonie przy otwartych drzwiach, więc huk wypłoszył dzieciaki z łóżek i wspólnie przez prawie 20 minut oglądaliśmy sztuczne ognie, a potem towarzystwo przeniosło się do pokoju i do pierwszej w nocy bawiło wesoło:)

no to: SZCZĘŚLIWEGO NOWEGO ROKU:)

nocne harce nie przeszkodziły diabelskiej dwójce w pobudce o 7.30:) noworoczna niedziela upłynęła nam na przedpołudniowym lenistwie przy topie wszechczasów znów radiowej trójki, top wygrał nawet z minimini:) a widok dzieci tańczących do crazy mary pearl jam - bezcenny!
i kilka noworocznych piżamowych fotek z ulubionej ostatnio zabawy - budowy swoich domków i gniazdowania:

a tu szczepek doszedł do wniosku, że na kalendarzowej fotce miśka wygląda jak chomik. a już w dniu jej narodzin dostała ode mnie ksywkę pani chomikowa, więc coś w tym jest:)

grudzień, końcówka

2011-12-28T01:42:00.000-08:00

dziś taki miszmasz podsumowujący grudzień chyba cały, aż do świąt. nic spektakularnego w sumie się nie wydarzyło, ale kilka zdjęć blokuje pamięć w aparacie i telefonie - więc oto voila. zabawy domowe rzeczami, które nagle wyłaniają się z kątów i natychmiast muszą być użytkowane, choć wcześniej kurzyły się zapomniane:

proszę ominąć wzrokiem to, co dzieje się na podłodze. to kolorowe gniazdo to efekt remontu/przemeblowania w dużym pokoju, które ciągnęło się niemiłosiernie i w sumie do dziś nie zostało zakończone, ale i tak jest już dużo lepiej, co zaraz się pokaże. dzieciaki wykorzystywały nieład niecnie, rzucając na podłogę wszystko - zabawki, pluszaki, pościel i wiły w tym swoje domki, legowiska, kryjówki, a mi w sumie było wszystko jedno - bałagan był i bez tego:) a dzieciaki miały zabawę:) kreatywną i twórczą, jak mawiają mądre książki i gazety;) mądre książki i gazety co prawda zjechałyby mnie za wzrok szczepka wbity w tv, ale na swoje usprawiedliwienie dodam, że oglądał konkurs skoków narciarskich.

no więc tu poniżej stan, jaki był:

a tu poniżej stan na dziś - teraz mieszkamy tak:)

miejsca nam przybyło okrutnie, jest jasno, kolorowo, wygodnie, po naszemu:) zapraszamy!!!
przedświątecznie bawiliśmy się także w kuchni:

a tu zaburzona chronologia, bo mija miesiąc odkąd dzieciaki śpią w swoim pokoju na piętrowym łóżku:) malutka zajmuje parter, szczepul wdrapuje się na pięterko:

a tu wicie gniazda przeniesione z domu do sklepu, w którym wybieraliśmy prezent dla dziadka. na szczęście obsługa wiele nam wybacza;)

i chwilka przed świętami, a dokładnie 23 grudnia - przepiękny zimowy dzień, ze świeżutkim śniegiem, lekkim mrozem, słońcem - idealna pogoda na Boże Narodzenie:

i własnoręcznie przeze mnie wykonany kot podchoinkowy dla misi:

i Wigilia, śnieg zniknął w nocy, stopni zrobiło się chyba z trzysta.....

na szczęście im wyżej wchodziliśmy tym było troszku bardziej zimowo, a nawet bałwanki znaleźliśmy:

I dzien Świąt - podwórko dziadków nie zawiodło! były sanki:

tarzanie się w śniegu:

baławan! a co!

kopanie jam śnieżnych:

a nawet narty biegowe za płotem!!!

i byłoby cudnie i miło, gdyby nie to, że II dnia Świąt miśka obudziła się z zapaleniem oskrzeli i gorączką, także teraz się kurujemy na potęgę!

dzieciaki w kuchni

2011-12-06T13:50:00.000-08:00

wcale-nie-mikołajkowy wpis:)

czasem zdarzają się dni, kiedy siedzimy w domu, dzieciaki odmawiają ubierania się i ganiają w piżamkach. czasem trzeba wymyślić coś, co poskromi ich energię i na chwilę utrzyma w jednym miejscu i da im odpocząć.

no to do dzieła!

foto sesja - efekty;)

2011-11-18T04:42:00.000-08:00

hehe:)

i na deserek, z lewej rok temu, z prawej stan na dziś:

przedszkolna sesja foto

2011-11-05T13:36:00.000-07:00

jak co roku do przedszkola zawitał fotograf, coby obfocić dzieciaczki. nie mogliśmy sobie odmówić przyjemności uczestnictwa w sesji, choć szczepul od tygodnia w domu na chorobowym. załapała się też matyldzia:) moje fotki robione telefonem i bez lampy, żeby nie przeszkadzać lampom pana foto;)

miny dzieciaków bezcenne, czekam na efekt;)

liściasto raz jeszcze

2011-11-05T13:24:00.000-07:00

tym razem popołudnie u dziadków, dzieciaków nie trzeba namawiać do jesiennych prac porządkowych, wystarczy im tylko pozwolić na większość zwariowanych pomysłów:)

lecą liście z drzew

2011-11-04T15:45:00.000-07:00

a dzieciaki szaleją:)

góry

2011-10-22T14:53:00.000-07:00

jesienią karkonosze są obłędne, po prostu.
a pogoda tej jesieni jest cudna.
nic, tylko wyjść z domu i iść przed siebie.
co też czynimy praktycznie co tydzień:)

karpacz - wyciąg - kopa - biały jar - strzecha - niezdrowy bardzo obiad - żółty saneczkowy - karpacz:

szklarnia - wyciąg - szrenica - mokra przełęcz - mokra ścieżka - schron pod łabskim - szklarnia:

i dziś - kamieńczyk - orle:

nasze wspaniałe chorwackie wakacje

2011-10-14T03:45:00.000-07:00

nie umiem obniżyć pierwsze fotki, tej powyżej, i pisać nad nią, więc niech już tak zostanie. tytułem wyjaśnienia - post będzie tyczył naszych przefajnych, absolutnie udanych chorwackich wakacji, które byłyi skończyły się miesiąc temu, a ja do dziś nie byłam w stanie zabrać się i zebrać do wspomnień. ale dziś twarde postanowienie - piszę, choć na razie część pierwsza, bo tyle fotek udało mi się wkleić (skądinąd jest to okrutnie żmudna robota;))
do dzieła więc! na wakacje zdecydowaliśmy się jeszcze chyba w czerwcu, kiedy to na moim ulubionym chustoforum niejaka Lovrita Bornita ogłosiła zaproszenie do siebie, do Makarskiej, do swoich apartamentów. długasek Chorwację uwielbia, bo się już tam kilka razy wspinał, a ja bardzo chciałam zobaczyć, więc po krótkim namyśle zdecydowaliśmy zarezerwować miejsce we wrześniu.
i wrzesień szybciutko nastał, spakowaliśmy się i ruszyliśmy w drogę przez czechy, austrię, słowenię. nie powiem, bałam się podróży, bo do tej pory najdłuższe trasy, jakie robiliśmy z dzieciakami, liczyły sobie do dwóch godzin. a tu przed nami kilkunastogodzinna wyprawa! ale jechało nam się naprawdę dobrze. po chyba 200 km zrobiliśmy kolacyjną przerwę pod pardubicami - to właśnie to pierwsze zdjęcie, niezwykle urocze jeśli chodzi o miejsce spożywania posiłku, ale musieliśmy być w pobliżu bazy wojskowej, bo bardzo nisko przelatywały nad nami myśliwce!:), a zaraz po tej przerwie dzieciaki zasnęły i spały w sumie do rana, z kilkoma przerwami i pobudkami na parkingach.

radio krokodyl;)

wczesnym rankiem dojechaliśmy do chorwacji, przez którą jechaliśmy jeszcze ok. 400 km. długasek dał radę przejechać całą trasę - 1200 km - bez drzemki, po prostu jechał! ja się starałam dotrzymywać towarzystwa jak mogłam, ale zawodnik ze mnie żaden, koło 3-4 rano giął mnie sen potężnie. a potem obudziły się dzieciaki, które już długaska zagadywały, a ja ucięłam parę drzemek.

w każdym razie chyba w okolicach godziny 9 ukazał nam się taki widok:

a kilka kilometrów dalej czekał na nas Jaksa, mąż Anety Lovrity i popilotował nas do bazy. wszystkie informacje tu: http://www.makarska.w.of.pl/index.html, a ja poniższym całym postem udowodnię, że naprawdę warto tu przyjechać:)

dojechaliśmy, rozpakowaliśmy się, coś tam zjedliśmy, poznaliśmy całą Kogutową przemiłą rodzinkę, bo Aneta i Jaksa mają dwójkę fajowych chłopaków Lovrę i Borna, przyjaciół od pierwszego wejrzenia naszych dzieciaków, a potem ruszyliśmy na zwiady i plażę. mogliśmy pójść na łatwiznę i wybrać plażę miejską, bliziutko nas, ale nie, co to to nie my! zmęczeni, niewyspani, bez jedzenia i picia ruszyliśmy na dziką plażę, do której dojście zajęło nam godzinę i co rusz traciliśmy nadzieję, że kiedykolwiek dojdziemy:)
ale powoli: wychodzimy z naszego apartamentu, fajnie tak sobie prawie na golaska łazić, doceniam to z perspektywy października w karpaczu;)

skuterów była cała masa, dzieciaki do dziś na widok skutera krzyczą, że taki jak w chorwacji:) tu pradawna vespa:

i deptak czyli riva:

a tu już szczęśliwe chłopaki w morzu, szliśmy, szliśmy aż doszliśmy! plaża cudna, kamienista, taka mała zatoczka, ależ jakie było nasze zdziwienie, kiedy okazało się, że upodobali ją sobie niemieccy naturyści w wieku dinozaurzym bardziej;) ale było nam po spacerze tak bardzo wszystko jedno, że nic nie było w stanie nam przeszkodzić. dodatkowo plaże dla naturystów mają swoje plusy - mogłam sobie spokojnie karmić małą i nie zważać, że coś widać, no i przebieranie się było łatwiejsze, bez ręczników i innych wygibasów:)
szczepek morze pokochał miłością wielką, trudno było wyciągnąć go z wody. kiedy wszedł pierwszy raz, chwilkę później załała go fala, zakryła całego. ciekawa byłam reakcji szczepka, bo zachłysnął się bardzo, rozkaszlał, zakrztusił, ale dał radę, rozbawiło go to zdarzenie i potem bez problemu przyjmował na siebie nadmiar wody:)

malutka natomiast wykazała spory entuzjazm na widok morza, założyła spodenki kąpielowe, rękawki-motylki, zanurzyła stopy po kostki w wodzie... i narobiła wrzasku i był to praktycznie jej ostatni kontakt z wodą, zdecydowanie wolała leżeć sobie i bawić się na plaży.

a tak robaczki prezentowały się po pierwszym dniu:

zresztą nie tylko robaczki:)

i dzieciaki w komplecie, powyżej z Lovre, poniżej z Borną:

dzieciaki uwielbiały wspólne zabawy, zwykle już raniutko szczepek z matyśką dopytywali się o możliwość wizyty u kolegów, szczepek pukał do drzwi i wołał: koledzy, już wstaliście? i to samo robił Lovre najczęściej:) i kilka godzin dziennie średnio urządzali dzikie harce po domu Anety i Jaksy:)

i kilka ujęć z popołudniowego spaceru już sobotniego - drugi dzień pobytu - po Makarskiej:

długasek przy pomniku turysty:)

i spacer po półwyspie św. piotra:

a tu nasze ulubione schodki na makarskim rynku i LODY!!!!!!! ukochany posiłek szczepka i matyśki, zjadali każdą ilość, nie dziwię się w sumie przy chorwackich temperaturach, my też niewiele jedliśmy, ale lody były podstawą dnia, wybieraliśmy sobie tylko miejsce, gdzie tego dnia kupujemy, a dzieciaki decydowały o smakach.

tego wieczory trafiliśmy na festyn na zakończenie lata, był pokaz fire show i króciutki koncert lokalnego zespołu:

i po tych dwóch dniach takiego w sumie lenistwa i odpoczynku po podróży nadeszła niedziela, którą w dużej mierze zaplanowali nam fantastycznie Aneta i Jaksa:) długasek bardzo chciał się w chorwacji powspinać, choć raz, zabrał sprzęt ze sobą nawet. no i okazało się, że Aneta z Jaksą należą do miejscowego klubu speleogiczno-alpinistycznego Ekstrem http://ekstrem.hr/old/kuca-en.html i znają ludzi, którzy się wspinają i miejsca, gdzie powspinać się można. no i jeszcze, że w niedzielę ich znajomi chcą się uczyć wspinania i możemy pojechać razem z nimi:) a wszystko zaczęło się w godzinach porannych od kawy na rivie:)

a potem pojechaliśmy chwilkę za makarską i w przepięknych okolicznościach przyrody spędziliśmy bardzo rodzinne przedpołudnie:

tu długasek rozpoczyna wspin na projekcie, wszyscy mocno zainteresowani, bo nikt wcześniej tej drogi nie przeszedł - no gra o honor, po prostu:):

i udało się!
a tu cały region:

generalnie działo się dużo, chłopaki i dziewczyny się nawspinali, dzieciaki wyszalały, małą ugryzła osa w łapkę, ale mała jest twardzielką, pochlipała przez chwilkę, ale bardziej była wydarzeniem zdziwiona niż wystraszona:)

a po południu Jaksa zabrał nas na wycieczkę do parku Biokovo, celem były dwa szczyty, najwyższy w okolicy Sv. Jure i Vosac. z poziomu morza w godzinę znaleźliśmy się na wysokości ponad 1700 mnpm, a wiodła tam niesamowita droga!

na Sv. Jure wjechaliśmy do końca samochodem, ale już na Vosac musieliśmy się wdrapać:)

widoki o zachodzie słońca bezcenne:

cdn... mam nadzieję, wkrótce:)

niedziela z tatą

2011-08-23T04:16:00.000-07:00

po sobocie z mamą przyszła pora na niedzielę z tatą, choć to spore nadużycie z mojej strony, bo długasek spędza w wakacje z dziećmi praktycznie cały czas.
dzień wcześniej, kiedy siedzieliśmy sobie na kruczych skałach i patrzyliśmy na panoramkę z nich, dziduś nad skocznią wypatrzył pielgrzymy i spytał, co to jest. opowiedziałam, a dziduś oświadczył, że chciałby tam pójść. no i w niedzielę długas spakował dzieciaki z zamiarem spaceru na pielgrzymy właśnie. plan szybciutko został skorygowany, bo szczepek zapragnął jednak iść do schroniska, wybór padł na strzechę akademicką i szlak żółty, baaaardzo trudny, ale co to dla małych stóp!:)
na fotce powyżej dzidki stoją przy kamieniu z saneczkarzami i wiedzą już, że szlak żółty to dawny tor saneczkowy:)

oczywiście wszystko, co poza szlakiem było najbardziej interesujące - kamienie, pnie drzew. no i popas:

i piękne widoki za pleckami:

i jagody, całe mnóstwo:

a tu ostatnie kroki przed strzechą, w czasie jeśli dobrze pamiętam 2 godziny i 15 minut:)

dzidzia to w ogóle wygląda jak z saint-tropez;)

najlepsza, najprzyjaźniejsza kuchnia na świecie:)

droga w kierunku samotni. tu długasa objechały dwie przygodnie spotkane leciwe turystki psia ich mać za zabieranie takich malutkich dzieci w góry, że przecież ze szlaku mogą spaść i jak tak można:):):) no jak? w sumie?

przy samotni:) tu czekał na dzielną trójkę piotrek ze śnieżki i swoim samochodem zwiózł wędrowców do karpacza:)

sobota z mamą

2011-08-23T04:01:00.000-07:00

nie lubimy siedzieć w domu, oj nie:) szczególnie jeśli pogoda piękna. tym razem padło na dinopark w karpaczu, do którego zrobiliśmy już raz podejście, ale zamknięty był ze względu na koszmarną pogodę wtedy. tym razem słonko świeciło, choć było jeszcze nieco chłodno. ruszyliśmy, dziduś ze swoim plecakiem, w którym dzielnie nosi przyjaciół.

chwilka przerwy dla mnie przy wiatraczkach - od dłuższego czasu panowałam małą sesję foto, bo kolory mają cudne, a przy okazji małe stwory potwory wymogły na mnie obietnicę kupna po jednym wiatraczku w drodze powrotnej, nawet sobie czorty wybrały konkretne modele:)
dinopark znajduje się na wilczej porębie. szliśmy sobie w stronę kruczych skał ulicą, ale świetnym pomysłem było zejście na żółty szlak, dzidulki szły nim pierwszy raz w życiu, a ja sobie odświeżyłam dziecięce czasy, kiedy to chodziłam tędy codziennie:)
maluchy nie wybierają prostych ścieżek, im więcej kamieni, tym lepiej:)

a po drodze zawsze się czegoś uczymy:) tu dzidulki wąchają świerka:)

a tu mierzyliśmy obwód buka:)

i znaleźliśmy piękną mapę, jeszcze z niemieckimi napisami:

mapa znajduje się przy d.w. małgosia, który naklejony został w akuratnym miejscu na mapie - fotka poniżej - a w którym ja spędziłam swoje pierwsze dni i chyba rok życia po urodzeniu:) pokój 102, jeśli dobrze pamiętam;)

a tu część mapy dla taty:)

wilcza poręba, dzielnica mojego dzieciństwa, jest dla mnie w tej chwili idealnym miejscem do zamieszkania, jest spokojna, cicha i coraz piękniejsza. fakt, wkraczają również tu duże hotele i coraz większe obiekty, ale pełno jest także miejsc takich, jak to:

i sam dinopark. powiem szczerze - spoza bramy robił dużo lepsze wrażenie. figury dinusiów... hmmm... nie najwyższych lotów, czasem w ogóle nie przypominające oryginałów. gdyby nie tablice z opisem - byłoby ciężko domyśleć się, co to jest. ale ogólnie nieźle.

oczywiście coś trzeba było kupić na pamiątkę:)

w drodze powrotnej zahaczyliśmy o krucze skały...

gdzie wspinał się tata:

a potem pojechaliśmy na obiad do wrzosu, a po obiedzie do dziadków na podwórko:

i balkonowa sesja z wiatraczkami...

i kamieniami - po lewej kamień ze śnieżki, po prawej z himalajów:)

robaczki odpadły wieczorem szybciutko:)

fotki trzy

2011-08-16T13:39:00.000-07:00

dzidki w kąpieli

2011-08-09T04:57:00.000-07:00

szczepek kąpać się uwielbia:) ma w kabinie prysznicowej stos samochodów i urządza dzikie wyścigi. jeśli nie wyścigi, to mycie kabiny, a jeśli nie to, to cokolwiek przyjdzie mu do główki:) spędza pod prysznicem długie minuty i nie wykazuje zniecierpliwienia ani znudzenia.
gorzej jest z miśką. pewnego dnia miśkę coś trafiło - rozpłakała się na samą wiadomość o kąpieli i darła się przez cały czas jej trwania. i tak zostało do dziś. misia wieczorem pokazuje, że kąpie się szczepek, a ją załatwia się wacikiem na przewijaku. jeśli akurat wypada wieczór kąpielowy - dzidzia łka, spazmuje, a ostatecznie wyje:( nie jest łatwo.
pewnego dnia więc, chcąc ułatwić sobie nieco wieczorne ablucje, a i przekonać miśkę, że mycie jest fajne, wybrałam dla miśki w dużym sklepie lalę bobasa golasa, we frotowych gaciach i kamizeleczce jeno, łatwych do ściągnięcia. pokazuję misi: misiu, patrz, jaki bobasek golasek, podoba ci się? misia z błyskiem w oku wyciągnęła łapy po bobasa i jużjuż zaczynała go tulić, kiedy nieopatrznie dopowiedziałam: będziesz mogła wziąć go ze sobą pod prysznic i umyć, kochanie. i po tych słowach ledwom się uchyliła przed lecącym w kierunku mojej głowy bobasem. lalka została odtrącona, znielubiana, słowem fuj. ale zakupiona przy okazji też, tak na próbę.
i nawet się ta próba powiodła, bo miśka bobasa rozbiera, co prawda ze łzami w oczach, myje go nawet chętnie, co prawda przy dźwięku swego wycia i szlochania, najfajniejsze jest wycieranie ręczniczkiem, bo i sama misia wycierana wtedy jest:)
ale do czego zmierzam - otóż wczora z wieczora na krótką chwilkę zawitała do nas ciocia sara i przyniosła prezenty: gąbki do mycia, dla dzidzi z kłapouchym, dla szczepula z autem z carsów. dzidki wniebowzięte, od razu zażądały kąpieli:):):) ucieszyłam się, choć tryumf mój okazał się przedwczesny, gdyż miśka ujrzawszy wypełniający się wodą brodzik wpadła ponownie w histerię i odmówiła kąpieli. ok, wzięłam ją na przewijak, a szczepul w tym czasie wszedł do kabiny i zaczął bawić się gąbką. dzidzia spojrzała, zastanowiła się chwilkę i zaczęła znów wyć i nie bardzo już wiedziałam, o co jej chodzi.
i nagle usłyszałam stoicko spokojny głos szczepula: dzidziu, może chcesz się wykąpać ze mną? ja usiądę sobie tutaj, a tutaj jest miejsce dla ciebie.
nie wiem, kto miał głupszy wyraz twarzy, ja czy dzidzia, nieważne - dzidzia się zgodziła, wsadziłam ją do brodzika przy szczepku i zaczęli się razem bawić:)
na co szczepek: widzisz mamusiu, może dzidzia po prostu nie chciała kąpać się sama:)
som przekochani, no!

wycieczka

2011-08-06T14:19:00.000-07:00

trzy dni temu, kiedy odprowadzałam szczepka do przedszkola, zobaczyłam na szybie informacji turystycznej plakat karkonoskiego parku narodowego z propozycjami wakacyjnych wycieczek: http://www.kpnmab.pl/pl/news/uwaga-wakacyjne-wycieczki-po-parku,344 akurat na dziś w planie była wycieczka dla najmłodszych, tych, co ledwo wystają z trawy:) oczywiście wyruszyliśmy:)

nie spodziewaliśmy się tłumów, ale nie przewidzieliśmy też, że będziemy jedynymi uczestnikami spaceru:) prowadzić miał nas pracownik parku michał, ale w jego zastępstwie przyjechał wojtek i, gadając o przyrodzie, roślinkach, robakach, spędziliśmy wspólnie 2 godziny.

po dwóch godzinach doszliśmy do żółtego szlaku w kierunku schroniska nad łomniczką i dzieciaki zgodnie stwierdziły, że chcą do schroniska pójść. zrobiliśmy krótką przerwę na posiłek:

i ruszyliśmy w drogę:

mamusiu, czy to zrobił bóbr?:)

pod koniec trasy motywowałam dzieciaki wizją czekolady w schronisku. nie przewidziałam, że będzie cała tabliczka na osobę!

podczas ostaniej wizyty w muzeum sportu dziduś z zachwytem wpatrywał się w tablicę z odznakami, przypinkami z wizerunkami schronisk karkonoskich i sudeckich. postanowiliśmy, że my też będziemy kolekcjonować takie odznaki. naszą kolekcję rozpoczęły wizerunki schroniska nad łomniczką i herbu karpacza:

dziduś ćwiczy wipeout -wymiataczy:

kiedy żegnaliśmy się z wojtkiem zaproponował nam, że przyjedzie po nas do schroniska i zwiezie nas do karpacza. przyznam, że z przyjemnością skorzystaliśmy z jego uprzejmości, bo dzieciaki, choć przy schronisku pełne życia, mogłyby paść na pyszczki w drodze powrotnej:)

wakacje

2011-08-05T07:46:00.000-07:00

na placu zabaw

2011-08-04T14:37:00.000-07:00

najsmutniejsze pytanie w życiu:(

2011-08-03T03:40:00.000-07:00

zadał wczoraj szczepek:

- dlaczego?

zapytał z ogromnym smutkiem w głosie...

a wszystko przez zmiany w przedszkolu i przejście jego ukochanego kolegi mateusza do starszej grupy. między chłopakami są tylko dwa miesiące różnicy, ale niestety przypadające na przełom lat, stąd dwa roczniki. i mateusz w tym roku zaczyna zerówkę, aby w przyszłym roku pójść do szkoły - zaczynam na własne oczy widzieć idiotyzm tej sytuacji, tzn. posyłania sześciolatków do szkoły. a szczepek został w grupie czterolatków, w której jest najstarszy i dziś zobaczyłam, jak duża jest różnica między nim a pozostałymi dziećmi, dla mnie nadal maluszkami:( obawiam sie tego roku w przedszkolu, może to jakieś moje wybujałe ambicje i przekonanie o dojrzałości szczepka wpływają na ten strach, nie wiem... ale widzę, że w grupie szczepka na razie nie ma kandydata do zabawy dla niego:( ech....

więc kiedy wczoraj przed zaśnięciem rozmawialiśmy sobie o przedszkolu, szczepek powiedział, że mati jest teraz w innej grupie i w innej sali: takiej na górze, wiesz? dlaczego?.................

SPEED ROCK CLIMBING 2011

2011-07-30T13:34:00.000-07:00

speed rock climbing 2011 im. tomka szałowskiego - czyli zawody długasa!!! dziś odbyła się pierwsza edycja, wystartowało 12 osób, była całkiem spora gromadka kibiców - generalnie sukces, kawał dobrej roboty i świetna zabawa:) szczegóły tu: http://www.orkansport.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=63&Itemid=91, fotki tu:

spaliśmy na śnieżce:)

2011-07-14T14:03:00.000-07:00

kawał czasu upłynął od tego wydarzenia, prawie miesiąc za chwilkę będzie, ale to był wieczór jak najbardziej godzien upamiętnienia. pewnego czerwcowego piątku, dzięki uprzejmości piotra k.:) wjechaliśmy samochodem na śnieżkę - proszę nas nie biczować, nie było o tej porze - godzina 18 - innej możliwości z dwójeczką maluchów - i spędziliśmy na niej uroczy wieczór i spokojną noc.

śnieżka wieczorem jest idealna, spokojna, pusta, no po prostu:

miśka znalazła na szczycie przyjaciela gołębia:

a szczepul układał kamienne mury:

a pracownicy restauracji na śnieżce odpoczywali:

pora spać:

by rano wstać w zupełnie innym świecie:

schodziliśmy w trudnych warunkach pogodowych, wiał silny wiatr, przy domu śląskim zacięło gradem, malutka bardzo się bała, ale daliśmy radę dotrzeć na II śniadanko do śląskiego.

od jesieni wędrujemy po schroniskach:)

i nasza czwarta rocznica:)

2011-06-30T01:18:00.000-07:00

taka czerwcowa kumulacja, której początek dają urodziny małej, w środku są imieniny długaska, a kończy nasza rocznica.

normalnie wciąż wszystko pamiętam:)

drugie urodziny matysi:)

2011-06-28T14:45:00.000-07:00

księżniczko nasza kochana - rośnij duża, szczęśliwa, uśmiechnięta.

wszystkiego, co najlepsze z okazji Twoich drugich urodzin:)

ruszyliśmy w góry

2011-06-08T14:18:00.000-07:00

aktualność niniejszego posta pozostawia wiele do życzenia, wycieczka odbyta niepamiętamjużnawetkiedy, chyba był to maj, ale równie dobrze mógł być kwiecień, ale to przecież nieważne;) ważne, że poszliśmy, że dzidki nasiąkają górami, że się podoba i chcą więcej. a wycieczka była taka, że wjechaliśmy wyciągiem na kopę, podeszliśmy do śląskiego i tu był dłuższy popas najpierw w zaprzyjaźnionej śląskiej kuchni, a potem na zewnętrznej, po czeskiej stronie, na czeskiej trawie. a potem zejście przez kocioł łomniczki, gdzie szczepek zadziwił nas swoim hartem ducha i siłą, bo szedł sam, dzielnie, niczym rącza kozica skakał po kamieniach. malutką znosiłam, bo jej miłość do kamyczków wydłużyłaby naszą wędrówkę o dobę najmniej;) schronisko nad łomniczką i czerwonym do karpacza, ot wsio. fantastycznie, ślicznie, kolejny wypad już na pewno z noclegiem, pewno pod łabskim. i fotki:

the best of... kwiecień/maj w obrazkowym skrócie

2011-05-21T14:11:00.000-07:00

wielkanoc

poniedziałek wielkanocny, zoo w dvur kralove:)

i przeróżne:)

piknik dziecięcy z bańkami w mysłakowicach:

miśka w jeleniej:

i sobota u dziadków:

i prywata - tu mi dobrze:)

3 maja

2011-05-04T14:40:00.000-07:00

prognozy pogody przed weekendem majowym nie były zbyt optymistyczne. zapowiadano przymrozki i śnieg. tymczasem od piątku pogoda robiła się coraz piękniejsza, w sobotę było naprawdę ciepło, panie turystki pomykały po karpaczu w króciutkich spodenkach i koszulkach na ramiączkach:) niedziela porównywalna, w poniedziałek zaczął padać deszcz.

ale to, co wydarzyło się we wtorek, 3 maja, przeszło najśmielsze oczekiwania wszystkich:

i kilka fotek z dzisiaj, 4 maja:

gesty

2011-04-27T14:21:00.000-07:00

drobnostki, które się zdarzają niespodziewanie, a dają mnóstwo siły i radości:

misia i ja - misia miała dziś ciężki wieczór. mogła to spowodować pierwsza wiosenna, całkiem dynamiczna burza. miśka huku grzmotów doświadczyła pierwszy raz i przestraszyła się bardzo. wskoczyła mi na ręce i tak jej było najlepiej. kiedy czekałyśmy na wodę do kąpieli, misia się mocno wtuliła i nagle oderwała, dała mi soczystego buziaka i z powrotem wtuliła. pełen spontan. po prostu miłość:)

szczepulek i długas - leżą sobie chłopaki i zasypiają, szczepkowi już oczka lecą, długasek głaszcze malucha po włoskach, a szczepul wyciąga łapkę i tak samo głaszcze po głowie długaska:) cudmiódmalina:)

2011-04-26T06:49:00.000-07:00

no to taka niespodziewanka na dzień dobry, na plecach mamusi nie matyśka, a szczepul:) dał się w końcu zachustować! na chwilkę, dla żartu;) już nawet nie pamiętam, co chłopa skłoniło do tego, żeby mi na plecy wskoczyć, musieliśmy się fajnie bawić i figlować po prostu. w ogóle noszenia ostatnio już praktycznie nie ma:( matyla samodzielna, albo wózeczkowa (!!!), bo przypadkiem odnalazłam wózek kupiony na wakacje tunezyjskie dla szczepka dwa lata temu. i jak matyśka wózek zobaczyła - zakochała się z miejsca i teraz z lubością podróżuje - fotki gdzieś niżej, bo dziś cała masa zaległości od lutego bodajże.

a kiedy jeszcze malutka dawała się nosić, to było to tak:

a tu domowa matylka. dużo czasu spędzałyśmy ostatnio razem w domu, długasek cały czas w pracy, szczepul w przedszkolu, a my wymyślałyśmy, co robić z wolnym czasem. zanim jeszcze zrobiło się naprawdę ciepło wybierałyśmy się na krótkie spacery, a w domku podstawowe prace porządkowe - matyśka to lubi, mycie luster, szyb, odkurzanie, wycieranie stołu, pewno za chwilkę jej przejdzie, ale póki co trzeba korzystać z zapału;) no i zabawa:)

i jeszcze jeden z ostatnich prawdziwie zimowych spacerów - widzę po ubrankach, bo miśka w pełnym kombinezonie. naśladuje szczepka we wszystkim, chodzi po jego śladach, gdzie szczepek się schyli, to mała też. no a już wrzucanie śmieci do studzienek... bajka:)

a tu fotografia szczepkowa, pierwsze próby robienia zdjęć, jeszcze aparatem w moim telefonie, nie mam aż takiego zaufania do dziecięcych rączek, aby oddawać w nie lustrzankę. ale telefon jak najbardziej. efekty są świetne:

i moja prywata, że tak pozwolę sobie zaistnieć na moment na dzieciowym blogu;) to była któraś cudna marcowa niedziela, pierwsza od czterech lat, kiedy to wzięłam swoje nowe narty i poszłam jeździć!!! no i tego się rzeczywiście nie zapomina. i sprawia to wciąż ogromną przyjemność:)

jeździłam z tatą:)

tu mały chorasek:( już nie ogarniam pamięcią tegorocznych chorób, ale i matyśka i szczepek przechodzili przez jakieś krótkie, ale intensywne gorączki, takie pod 40 stopni. i to efekt:

tłusty czwartek:)

szczepkowe przedszkolne kolorowanki. nie uwierzyłam, że to samodzielne dzieło;) temat wybitnie podszczepulkowy, może więc stąd taka dbałość i precyzja wykonania. mnie powaliło:)

miśka domowa i słodka:)

dzieciaki przedszkolaki:) odbierałyśmy z miśką szczepka bardzo często ostatnio i mała powoli oswaja się z przedszkolem, co mnie cieszy, gdyż już oficjalnie wiemy, że jest miejsce dla niej od stycznia przyszłego roku. kiedy tylko mała wchodzi do sali, to od razu siada sobie przy stoliku i zajmuje się tym, co reszta dzieci - maluje, układa klocki lub ulubioną wciskankę-układankę.

pierwszy prawdziwie wiosenny spacer - bez kombinezonu:) dzień później spadło kilkanaście centymetrów śniegu hehe:)

i droga powrotna z przedszkola, trwa i trwa, często wracamy do domu po godzinie albo i dłużej. ale zawsze jest wesoło:)

miśka z przedszkolakami - daje radę:) plac zabaw zna jak własną kieszeń i bardzo lubi, kiedy na ślizgawce jest dużo dzieci, bawi się z nimi w berka, tzn. dzieci nie wiedzą, że się bawią, ale miśka albo goni, albo ucieka i jest szczęśliwa:)

i jeszcze jeden obrazek z przedszkola:

a pewnego pięknego dnia, kiedy chłopaki wybrali się na ściankę, my dziewczyny wybrałyśmy się w góry:) wjechałyśmy wyciągiem na kopę, przeszłyśmy do domu śląskiego, a stamtąd przez strzechę i samotnię do karpacza. pogoda była przecudna, tylko ja, sierota, nie przestawiłam aparatu z funkcji światła żarówkowego, stąd niebieski kolor na fotkach.

misia zasnęła na równi, więc w chuście przeniosłam ją do samotni, przy której mała zażądała kijków i dawaj na własnych nóżkach wokół schroniska, ku uciesze turystów, którzy stwierdzili, że to lepsza atrakcja niż miś podhalański na gubałówce i robili sobie z nią zdjęcia:)

od samotni mała szła sama, twardzielka;)

a szczepul zaliczył swoją pierwszą imprezę urodzinową:) zaprosił nas dominik do sali zabaw w jeleniej górze, było razem 10 dzieci z grupy przedszkolnej i przez dwie godziny odbywało się istne szaleństwo:) dzieci nie obchodził tort, od czasu do czasu przybiegały napić się wody lub soku i dalej, biegać, skakać:) też chcieliśmy wyprawić takie urodziny szczepkowi, ale on bidak świętuje w szczycie sezonu chorobowego - w tym roku sam siedział w domu z oskrzelami, aby płynnie przejść w ospę, a jego grupa w tym czasie liczyła w porywach do 4 osób. zobaczymy w przyszłym roku:)

misia z misiem śpioszkiem:

pingu:

no i wiosna, w końcu:) bez kurtek, bez czapek, na trawce.

a w ogóle to od marca znika w tempie baaaaardzo szybkim gołębia góra przy domku dziadków. stado kopar i ciężarów pracuje od rana do nocy i wywozi, wywozi. i jest coraz ładniej i jaśniej i dużo widać:)

wspomniany wózek miśki:

mali plastycy:) zażyczyli sobie pewnej soboty farbki i wodę i kartki i malowali aż miło. do mnie w tym czasie zadzwoniła miła pani z jakiejś ubezpieczalni i kiedy wciągała mnie w zawiłości swojej oferty...

...misia przeniosła swoje wizje z papieru na ścianę i szybciutko pomógł jej szczepek, zaznaczając swoje kreski głęboką czernią...

musiałam przełożyć rozmowę z panią na inny termin:)

mrowisko szczepulka wybudowane dla pewnej samotnej mrówki:

kitka miśki:) mała jest niechętna czesaniu i robieniu sobie czegokolwiek na głowie, musi być bardzo zajęta, żeby nie dostrzec spinek lub gumek i natychmiast ich nie zedrzeć. więc to była szybka łazienkowa akcja:)

przedszkolna galeria - zwierzęta. genialne!!!

szczepkowy krokodyl

kotki honoraty

żyrafa miłosza

kot majki

koń (nie wiem, czyj)

rybka (też nie znam autora)

a tu mogę się tylko domyślać, co autor miał na myśli:)

i jeszcze na dokładkę wielkanocna kura szczepkowa:)

i kilka ogólnych widoczków z godziny 6 rano, kiedy to uprawiam zacięcie nordic walking:

widok na okolice dziadków bez gołębiej góry:

nie zabrakło nas wiosennie w dinoparku w szklarskiej. szczepek mógłby już jako przewodnik tam pracować. miśka zachwycona placem zabaw. wyedukowana przez szczepka w temacie dinusiów na ich widok robiła tylko: aaaaaaaaa, że takie duże i zęby mają;) i całą swą uwagę skierowała na zdobycie balonika:)

tego samego dnia oglądaliśmy też zawody w kajakarstwie górskim na kamiennej:

i odwiedziliśmy muzeum minerałów juna, aby szczepek mógł na żywo zobaczyć skamieniałości. nawet po jednej sobie z matyśką wynieśli:

godzina 7 rano w długaskowym domku:

i jarmark wielkanocny w pałacu łomnica, gdzie hrabina gromkim herzlich wilkommen powitała wszystkich na tradycyjnej polskiej wielkanocy;)

wspólne kucharzenie - szczepek ma niesamowitą fazę na pieczenie babeczek. kręci ciasto w misce, potem z małą wypełniają foremki, a gotowe ozdabiają:

nie ma misi?

jest misia!

uffffffffffffffffffffffffffffffffff..... nie ma to, jak się porządnie blogowo zapuścić.

taczka

2011-04-04T14:40:00.000-07:00

maj 2009

kwiecień 2011

2011-02-15T04:52:00.000-08:00

nie trzeba było długo czekać - zaraza dopadła misię na początku lutego. też zaczęło się spokojnie, ale potem nie było już wesoło. gorączka pod 40 stopni i jednorazowe wyrzuty po 150 krostek... wycierpiał się bączek okrutnie:(

ale na szczęście mamy to już za sobą:) pierwsza poważna choroba wieku dziecięcego zaliczona. szczepek wrócił do przedszkola, a ja siedzę z małą w domku i wymyślamy sobie zajęcia. np: gdzie jest misia?

tu jest misia!:)

a bywa też i tak:

generalnie te dwie małe główki są ciągle pełne pomysłów:)

a kilka dni temu pomysł musieliśmy znaleźć my - długasek i ja, bo szczepul szedł na swój pierwszy bal przebierańców. najpierw twardo twierdził, że się nie przebierze za nic, choć wymyślaliśmy mnóstwo opcji. na dzień przed balem, wieczorem, zaproponowałam tak o, że może przebierzesz się synku za cukierka? ooo, to był strzał w dziesiątkę, szczepek postanowił zostać cukierkiem. myślałam dobre kilka godzin i poległam niestety, bo późnym wieczorem nie znalazłam materiałów do produkcji przebrania cukierka, więc ostatnim rzutem na taśmę stworzyliśmy strój pirata. nie był to może strój szczepkowych marzeń, ale z pomocą pań przedszkolanek misiu się przebrał:) nam pozwolił jedynie na założenie koszulki i spodni, reszty stroju odmówił.

i cała grupa 1a:)

zima w domu

2011-01-30T13:50:00.000-08:00

nie wspomniałam ostatnim razem, że okres przedurodzinowy spędzaliśmy w domu z powodu podwójnego zapalenia oskrzeli. najpierw oba choraki kaszlały i kichały i smarały, potem mała rozchorowała się na dobre, a trzy dni później dołączył do niej szczepul - oskrzela właśnie. antybiotyk i inhalacje:

zainwestowaliśmy w domowy inhalator, bo coraz częściej pytała o jego posiadanie pani doktor. dzieciaki dały radę, wdychały opary bez protestów, choć nudziły się dość szybko. w każdym razie kiedy szczęśliwie żegnaliśmy się z chorobą, szczepek dostał nieoczekiwany i nienajmilejszy prezent urodzinowy:

dopadła misia ospa... nie było to dla nas zaskoczeniem wielkim, bo ospa kręciła się w okolicy od listopada i kwestią czasu było, kiedy pojawi się u nas - w niedzielę zauważyłam pierwszych kilka krostek i nawet cieszyłam się, że tak ich niewiele i szczepek w sumie na nie nie reaguje. gorzej zrobiło się niestety w poniedziałek, a kryzys dopadł misia bidulka we wtorek.

w środę malutka pojechała na dyżur do babci, a ja zostałam ze szczepkiem, coby misiu wypoczął spokojnie po kilku nieprzespanych nocach. a kolejne dni okazały się już całkiem miłe - nowych krostek nie przybywało, stare się wykruszały, a misie dwa hasały po domu w radosnych podskokach:

i jeszcze misia tańcząca:

fajnie jest w domku ze szkodnikami:)

czwarte urodziny szczepula

2011-01-26T13:21:00.000-08:00

22 stycznia - szczepul żył nimi od dłuższego czasu. wiedział doskonale, że zbiegają się z dniem dziadka i że dzień wcześniej swoje święto mają wujek michał i babcie. codziennie odliczał: dziś jest dziewiętnasty dzień, prawda? i doczekał się - gości, góry prezentów i torta z dinusiami.

a jaki był ten rok?

tradycyjnie już, kochany misiu - wszystkiego najlepszego:)

cytat ze szczepka

2011-01-05T03:25:00.000-08:00

szczepkowski, ściskając w rękach dwa bakugany - zielonego i niebieskiego - do taty:
- pobawisz się ze mną? możesz wybrać, którego chcesz, ale mój jest niebieski.

szczepkowski na pytanie, czy był z dziećmi na dworze w czasie przedszkola:
- tak, byliśmy na spacerku dookoła świata:)

świąteczne opowieści

2010-12-25T12:44:00.000-08:00

tak na szybciutko, póki się nie ulotnią z mej pamięci:)
dziduś bardzo czekał na prezenty i gwiazdkę i mikołaja. bardzo się przejął, kiedy okazało się, że nie mamy lampek na choinkę i spytał prawie z płaczem: to jak mikołaj do nas trafi?:) lampki zostały kupione i zawieszone:) no i postanowiliśmy troszkę poudawać gwiazdora - prezenty zostały sprytnie przemycone do domu dziadków, potem szczepek z dziadkiem poszli szukać pierwszej gwiazdki, a my sprytnie paczuszki poukładaliśmy pod choinką. szczepek wrócił z poszukiwań rozczarowany, bo na dworze wczoraj królowała gęsta mgła i gwaizdek nie było widać, ale prezentów też nie zauważył. usiedliśmy do kolacji wigilijnej - o, tu też historyjka, bo szczepul od dwóch dni chodził i marzył, że zje karpika, tylko i wyłącznie karpika. a jak już karpik wylądował na stole, to szczepul oznajmił, że karpika jednak nie zje:) no więc jemy sobie spokojnie, dzieciaki biegają wokół stołu, prawie wywracają się o paczki, ale jakby nic nie widziały. aż w końcu szczepek spostrzegł: PREZENTY!!! zawołał, GWIAZDKA PRZYNIOSŁA PREZENTY!!! ALE JAK? zdziwiony był bardzo, jak, kiedy, którędy?:) więc dziadek opowiedział historyjkę o tym, jak podczas naszej kolacji gwiazdka nas na chwilkę uśpiła, a mikołaj szybciutko wniósł prezenty do domu:) szczepek przyjął do wiadomości i pozostała nam już tylko czysta, dziecięca radość z podarków:)
kiedy wracaliśmy wieczorem do domku szczepek spytał, czy jutro też mikołaj z gwiazdką do nas przyjdą. wytłumaczyliśmy, że to taki jeden dzień w roku, kiedy pod choinką znajduje się paczki, ale późnym wieczorem zawitała do nas jeszcze karola i zostawiła dzieciakom paczki, na które natknęła się dziś rano jako pierwsza matysia. szczepek prędziutko wstał z łóżka i powiedział: a nie mówiłem, że dziś też gwiazdka przyjdzie, mówiłem wam przecież!:) prezentem od karoli dla szczepka były bakugany (dla niewtajemniczonych to takie kule, które zmieniają się w ..... hmmm..... wojowników jakichś chyba;)), które zapakowane były w pudełko, a wtym pudełku owinięte w ręcznik papierowy. i szczepek zerwał z paczki papier, otworzył pudełko, zobaczył te papierowe zwitki i z drżeniem w głosie i zachwytem wyszeptał: chusteczki... mikołaj przyniósł mi nowe chusteczki...
:):):)

coraz bliżej święta:)

2010-12-23T14:21:00.000-08:00

tak się właśnie bawimy od wczoraj w domku:) już jakiś czas temu zamówiłam dla maluchów zestawy mały kucharz, z myślą o tych kilku przedświątecznych popołudniach, i wczoraj użyliśmy ich pierwszy raz podczas pieczenia najprostszych kruchych ciasteczek. szczepul zafascynowany od początku do końca, od momentu zagniatania ciasta do chwili zjedzenia ostatniego ciasteczka:)

natomiast mała nie za bardzo jeszcze wiedziała, o co chodzi w tej zabawie i postanowiła zjeść wszystkie ciastka, zanim jeszcze się upieką:) po trzecim surowym, które połknęła w całości, musiałam ją jednak ewakuować od stolika:)

z kolei dziś ubieraliśmy choinkę:) masa zabawy i niesamowitych pomysłów dla maluszków:)

szczepek na przykład zrobił tęczę z bombek:

a mała woziła bombeczki w wózku:

i dzisiejsze wypieki - pierniki; podłużny to w całości dzieło szczepkowe!

i tradycyjnie moje makowce:

jutro wigilia:):):) wesołych, wesolutkich świąt, moi drodzy:)

tradycyjnie o tej porze roku:) jarmark świąteczny w łomnicy

2010-12-05T15:04:00.000-08:00

byliśmy oczywiście, jak co roku, osobiście bardzo lubię świąteczne jarmarki:)